8 Aralık 2010 Çarşamba

ŞİİR-1

SİVİLCELERİM

Aşklarımın sonları hep sivilcelerime benzer.
Çıktıkları yerde dursalar
Ben hiç onlara dokunmasam
Sadece bir süre tatlı talı canımı yakacaklar
Oysaki ben
Onları sıkıp
Önce içindeki irini boşaltıp
Sonra kanatmak isterim
Canımı yakmasını isterim.

Sıkmasaydım eğer sivilcelerimi
Bir kaç gün yüzümde kalıp
Daha sonra geçeceklerdi
Şimdi ise, tüm hayatım boyunca
İzlerini yüzümde taşıyacağım
Kabuklaşan yaralarımın izleriyle yaşayacağım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder