8 Aralık 2010 Çarşamba

ŞİİR-1

SİVİLCELERİM

Aşklarımın sonları hep sivilcelerime benzer.
Çıktıkları yerde dursalar
Ben hiç onlara dokunmasam
Sadece bir süre tatlı talı canımı yakacaklar
Oysaki ben
Onları sıkıp
Önce içindeki irini boşaltıp
Sonra kanatmak isterim
Canımı yakmasını isterim.

Sıkmasaydım eğer sivilcelerimi
Bir kaç gün yüzümde kalıp
Daha sonra geçeceklerdi
Şimdi ise, tüm hayatım boyunca
İzlerini yüzümde taşıyacağım
Kabuklaşan yaralarımın izleriyle yaşayacağım.

BİZ ÖYLE SEVDALIYDIK Kİ-2

BİZ ÖYLE SEVDALIYDIK Kİ; EVDEKİ TÜM KOLTUKLAR BOŞ KALIR, BİZ TEKLİ KOLTUKTA BERABER OTURURDUK

BİZ ÖYLE SEVDALIYDIK Kİ

BİZ ÖYLE SEVDALIYDIK Kİ; SOĞUKTA ELELE TUTAŞMAKTAN VAZGEÇMEZ, ELLERİMİZİ AYNI CEBİN İÇİNE SOKARDIK